Uw boekenbeheerder Alex was aanwezig op de rondleiding van de tentoonstelling Georges Eekhoud op beide locaties. De rondleiding gebeurde in het frans door een dame die in de jaren zestig in Leuven! (was toen nog niet gesplitst) gewerkt heeft rond Eekhoud. De tentoonstelling(en) bevatten vele foto's en documenten.Wist je dat Eekhoudt een beeld(je) heeft op Linker-Oever? (Mac Leodplein op de Antwerpse Linkeroever. De onthulling had plaats op 14 juli 1953.)
De roman 'Eskal Vigor' zou in binnenkort in het Nederlands uitgegeven worden (aldus Bart Hellinck).
Bart verwees naar het boek 'Gay 2003, cultureel jaarboek voor mannen' waarin deze roman reeds vroeger is opgenomen in een Nederlandse vertaling.
Staat in onze bib non fictie onder het nummer 700/3497
Voor een schets over het leven van Eekhoud verwijs ik graag naar een artikel van Yvan Brys verschenen op zijn blog: LINK
Alex Scheirs, uw boekenbeheerder non fictie.
Verkorte inhoud van Yvan's artikel:
Onze eerste linkse homoschrijver
Georges Eekhoud (1854-1927) krijgt eindelijk de aandacht die hij verdient. Dank zij het Fonds Suzan Daniel kon je in Antwerpen naar een tentoonstelling over zijn leven en werk, in het kader van de World Outgames. De programmabrochure van de tentoonstelling geeft interessante informatie over zijn werk maar ook over zijn politiek engagement.
Eekhoud, een man van driften en passies, verdedigt steeds de artistieke vrijheid en de vrijheid van denken en handelen. Dromend van een superieure mensheid, van een nieuwe, rechtvaardige maatschappij, gekenmerkt door geluk en schoonheid, vindt hij snel aansluiting bij de prille socialistische beweging, dan dan vooral de anarchistische stroming ervan. Zijn grote sociale betrokkenheid en uitgesproken afkeer van de burgerij blijken uit een roman als 'La Nouvelle Carthage' (1888), die zich afspeelt in de havenstad Antwerpen. Uitsluiting en onrechtvaardigheid wekken zijn verontwaardiging op. Eekhoud, die zijn Vlaamse afkomst niet verloochent, ondersteunt als gevolg hiervan de eisen van de Vlaamse Beweging, al is hij tezelfdertijd gehecht aan het unitaire België. Meermaals verwoordt hij zijn verknochtheid aan de volkstaal, ook als literaire taal.Zoals de meeste homo's in die tijd gaat hij een huwelijk aan met een vrouw. Wanneer hij in 1887 trouwt met Cornelie Van Camp wonen ze al enkele jaren in Schaarbeek, op een steenworp van de grens met Brussel dat omstreeks de eeuwwisseling door Eugène Wilhelm wordt omschreven als de Europese stad met wellicht het grootste aantal homogelegenheden. In 1892 (Eekhoud is dan 38) volgt de ontmoeting met Sander Pierron, een twintigjarige arbeider-drukker uit Sint-Jans-Molenbeek, actief in de socialistische beweging en met een grote interesse in kunst. Eekhoud ontfermt zich over hem, moedigt hem aan, fungeert als zijn leermeester. Daaruit ontwikkelt zich een verhouding die een unieke plaats inneemt in het leven van beide mannen, zoals blijkt uit de meer dan 250 (liefdes)brieven die Pierron in 1939 aan de Antwerpse stadsbibliotheek schenkt. Eekhouds dagboeken bevatten nog heel wat herinneringen aan ontmoetingen tijdens zijn vele wandeltochten en loftuitingen aan de billen van de sexy straatjongens in ribfluwelen broeken.
In 1907 figureert Eekhouds naam in een lijst van homoseksuele schrijvers, opgenomen in het boek 'Das Sexualleben unser Zeit'. Om een reactie gevraagd, ziet hij zich verplicht te ontkennen. Het proces tegen hem van 1900, zijn penibele financiële situatie, de verantwoordelijkheid die hij draagt voor zijn echtgenote... laten hem geen andere keuze. Financiële problemen dwingen hem ook tot het schrijven, onder pseudoniem, van een aantal volksromans
Eekhouds boek'Eskal Vigor' is één van de eerste romans waarin een liefdesrelatie tussen twee mannen openlijk en - ondanks het noodlottige einde - positief wordt beschreven, waarin een gelukkig homoseksueel personage ten tonele wordt gevoerd, gezond van lichaam en geest en in vrede met zijn seksualiteit. Het hoofdpersonage eist daarbij het recht op om te leven conform zijn natuur, zijn geaardheid. Zonder schuld zonder schaamte. De reactie blijft niet uit. Eind oktober 1900 start het geruchtmakende assisenproces te Brugge. De procureur des Konings daarentegen laat onder meer de Luikse professor psychiatrie Xavier Francotte opdraven, voor een uiteenzetting over de tegennatuurlijke passies van de uranisten (het woord dat toen gebruikelijk was om homoseksuelen te benoemen). Na drie dagen proces en een half uur beraadslagen door de jury volgt de vrijspraak. Eekhoud zal later zijn moeilijkheden na Wereldoorlog I zien als de revanche van sommigen voor de voor hen ongelukkige uitslag van het proces.
Eekhoud sterft op 29 mei 1927 aan een hartaanval.
Later volgt, op initiatief van het studentengenootschap 'La Lanterne sourde' en als hommage aan de schrijver, in het nachtasiel van het Leger des Heils in de volkse Marollenwijk van Brussel een feestelijke maaltijd voor een 150-tal armen, studenten en kunstenaars. Met centraal een grote foto van de overledene, zijn borstbeeld en een spandoek met een citaat van hem:
"Misschien komt er eens de dag dat ik de armen en de paria's zal waardig zijn".
Met dank aan het Fonds Suzan Daniel.
Met dank aan Yvan Brys.
