Bericht, bericht, bericht

Verpand door Isabelle van Ewijk

LL,

“‘Die nonsens geloof je toch zeker zelf niet!’
Met die woorden viel ze mijn leven binnen.”…

… en valt de lezer het boek binnen.
De liefdesthriller start wanneer Henri, een 31-jarige Antwerpse lesbienne, op een bedrijfsfeest Tara hoort en ziet. Tara is “een vrouw met uitstraling”. Henri is onmiddellijk “heftig door haar beroerd”. Vanaf het allereerste moment weekt Tara dus heel wat bij haar los. Heel impulsief volgt en filmt Henri Tara en de man in haar gezelschap, Pierre Declerck. Zowel Tara, Pierre als het filmpje gaan een belangrijke rol spelen in Henri’s leven.
Belangrijk is ook (het gebrek aan) familie; Henri kent alleen haar moeder. De naam van het hoofdpersonage is daarbij niet willekeurig gekozen.
Het is een roman met een diepgaande psychologische tekening van de personages en soms is dat best wel ingewikkeld. Toch ontbreekt het het boek niet aan vaart! Saai is het in geen geval; er gebeurt wel één en ander… Het verhaal heeft heel wat soms voorspelbare maar vaker verrassende wendingen. Het is spannend en je kan je laten meeslepen door de passionele verhaallijn.

In een interview met Isabelle van Ewijk, de schrijfster van dit spannende boek, las ik dat ze zich helemaal heeft laten gaan in Henri en dat Henri op een bepaalde manier een ongecensureerde versie is van haarzelf.
Isabelle van Ewijk groeide op in Nederland. Nu werkt en woont ze in Antwerpen.

Meestal kan ik me niet uren tot het lezen van een boek aanzetten. Met “Verpand” had ik daar niet zoveel moeite mee. Het debuut van Isabelle van Ewijk leest met andere woorden enorm vlot. Bovendien bleef ik aan het einde niet met een leeg gevoel zitten.


Antwerpen: Uitgeverij ’t Verschil, 2012 368p.
ISBN 9789490952105
€ 19,95
Holebibib F1010/3457

Ann Van de Vloet

         

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Dit boek is ook door uw boekenbeheerder gelezen en alzo.... 

Verpand door Isabelle van Ewijk  -- tweede keer ---- 

LL, 

Deze debuutroman  is ons door de uitgeverij 't Verschil welwillend ter beschikking gesteld.  

Het boek oogt uiterlijk een tikje nostalgisch, romantisch  en Frans of beter 'Parijzerig'.    

Zo zijn we gelijk op het verkeerde been gezet.  Het verhaal  ontwikkelt zich in Antwerpen.  De stijl is helder.  Denk aan 'de heldere lijn' van Hergé.  Mevrouw Van Ewijk gebruikt deze stijl in woorden.   Niks geen krullerige taal, omfloerste omschrijvingen en of poëtisch woordgebruik.  Recht toe, recht aan.  Het is zelfs te merken in de gebruikte typografie.  

Krachtig! No-nonsens!

Bij het lezen van de eerste bladzijden heb ik me wat moeten dwingen om door te gaan.   Het duurde even tot het verhaal me vastgreep, dat gebeurde vanaf hoofdstuk 2.  We hebben dan de werkzetel van Henri, een jonge  vrouw met een drukke job, verlaten en stappen binnen bij haar vriend en haar moeder.  Het leven en de omgeving van Henri worden ons  nu geschilderd.  Haar drijfveren, haar leven intrigeert ook...Waarom? .. 

Ze is (te) nieuwsgierig naar het leven van haar nieuwe collega Tara.  Hoe, waarom..  Henri's zoektocht naar haar eigen achtergronden en die van de mensen die ze meer of minder liefheeft mogen we als lezer meemaken.

Zoals het in een goede familiegeschiedenis past zijn er donkere hoeken en onverwachte onthullingen die het geheel spannend maken.  

Romantiek ook, zonder roze wolk, die lost snel op door de gebeurtenissen van het leven. 

Samengevat : een sterk, onderhoudend boek.  Aanrader voor nieuwsgierige mensen.  

Gilbert De Cooman , boekenbeheerder 

Reorganisatie holebibib

Beste leden van de Holebi-bibliotheek,

zoals jullie hebben gemerkt, is de bibliotheek al een tijdje gesloten wegens reorganisatie.

De kleine ruimte in Het Roze Huis voldoet niet langer om onze mooie collectie tot zijn recht te laten komen.

In overleg met de vrienden van boekhandel 't Verschil hebben we een geweldige oplossing voor dit probleem gevonden.

De fictiecollectie zal eerstdaags verhuizen naar Minderbroedersrui 33. Daar kan u weldra opnieuw boeken ontlenen. In optimale omstandigheden, met een lekker tasje koffie of thee erbij.

De werkgroep Holebibib zal in samenwerking met 't Verschil de hernieuwde werking van de bib blijven verzorgen.

Voor het ontlenen van non-fictie kan u op afspraak blijvend terecht in Het Roze Huis. We vertellen u graag binnenkort meer hierover en over onze andere plannen met de holebibib. 

Noteer dus alvast zaterdag 30 maart (17u) in uw agenda want dan vieren we de opening van de vernieuwde bib met een receptie in 't Verschil.

Marcia Poelman

Olie op doek van Jonathan Kemp

Lieve lezers,

Bij ’t Verschil verscheen een vertaling van de debuutroman van Jonathan Kemp ‘London Triptych’. Kemp laat zijn roman zich afspelen in 1894, 1954 en 1998.

 1894: Jack Rose, een hoerenjongen, komt in contact met Oscar Wilde. Hij zal op het beroemde proces tegen Wilde getuigen. De schrijver mengt hier fictie met historische feiten. Mij deed het erg denken aan de trilogie van Floortje Zwigtman ‘De groene Anjer’: Schijnbewegingen, Tegenspel en Spiegeljongen.

Zou Kemp, een Londenaar, deze reeks gelezen hebben? Weinig waarschijnlijk. Wellicht heeft historisch onderzoek tot een zelfde kader geleid.

Een tweede personage, Colin Read, is een kunstschilder. Hij vecht tegen zijn homoseksuele gevoelens en zoekt uiteindelijk bevrediging in vluchtige contacten. Het Londen van 1954 is niet mals voor homo’s. In zijn zoektocht wordt hij geholpen door Gore,  alweer een hoerenjongen. Gore doet dienst als naaktmodel voor zijn schetsen. Een derde personage, David, verzeilt in de negentiger jaren van vorige eeuw erg jong in Londen en komt met escort en als porno-acteur aan zijn trekken. Hij wordt echter smoorverliefd op een andere pornoster en belandt door drugssmokkel via zijn seksmaat in de gevangenis.

Een triptiek, driemaal  ook prostitutie, drugs, gevangenis. Iets té veel van het ‘goede’? Dat betekent niet dat de verhalen niet diep zouden ingaan op allerhande gevoelens (verlangen, schaamte, schuld…). Ergens schrijft Kemp: “Schuldgevoelens” die meest nutteloze der emoties.

Wat ik wel storend vond in het boek is dat het voortdurend van tijdskader verspringt en ik moeite had om het verhaal te blijven volgen. Je kan natuurlijk alle hoofdstukjes 1894  (enzovoort) aan mekaar plakken. Of misschien doet juist dit de lezer door het boek voorthollen. De vertaling door Johanna M. Pas is schitterend.

Dit debuut won verschillende prijzen en de Engelse (gay)pers was unaniem zeer lovend.

KEMP J., Olie op Doek, ’t Verschil Antwerpen 2012, 277pp. ISBN 9789490952112. 

Ook dit boek werd door ’t Verschil aan de holebibib geschonken waarvoor dank.

In tussentijd zal Jonathan Kemp over dit boek geïnterviewd zijn in de Antwerpse ‘De Groene Waterman’ op zaterdag 9 februari. Misschien was je erbij?

Alex Scheirs

Corydon van André Gide

Uit de (boeken)kast …

Bij de boeken die de holebibib onlangs erfde (de schenker weze nogmaals bedankt) staken heel wat pareltjes. Eén hiervan was een werkje van André Gide, ‘Corydon’. Het is wel een vertaling naar het Nederlands door Jef Last en uitgegeven in 1968 door de toen beroemde en beruchte NVSH (Nederlandse Vereniging voor Seksuele Hervorming). André Gide  (1869-1951) was een Frans auteur die in 1947 de Nobelprijs Literatuur won. Hij schreef tijdens Wereld Oorlog I ‘Corydon’ maar dit boekje werd pas -uit schrik- in 1924 onder zijn naam gepubliceerd. Het boekje riep enorm veel tegenstand op en dat zal onmiddellijk duidelijk worden. Waarover gaat het? Het is een apologie (verdediging) van de homoseksualiteit. Corydon bestaat uit vier dialogen die gevoerd worden door een ik-figuur en de overtuigde homoseksueel Corydon. Gide legt de ik-figuur alle contra-argumenten in de mond en laat dan Corydon het pleidooi pro voeren.

Zo weerlegt hij het ‘tegennatuurlijkzijn’ van homoseks. Hoeveel geslachtsverkeer bij hetero’s leidt uiteindelijk tot voortplanting? Homoseks is wel “tegen de gewoonte” of “tegen de norm” maar zeker niet “tegen de natuur”.

In de tweede dialoog gaat het over de biologie. Homoseksualiteit is een aangeboren neiging. Gide demonstreert verder dat hij erg op de hoogte was van het Darwinisme en de evolutiebiologie (in die tijd!!). Een citaat van Pascal is vermeldenswaard: ‘Ik ben erg bang dat die natuur zelf slechts een eerste gewoonte is, zoals de gewoonte een tweede natuur is.’

De derde dialoog voert over de geschiedenis, de literatuur en de schone kunsten.

Hierin komen natuurlijk de Oude Grieken (Thebe…) aan bod, maar ook de Kelten (1), de kunstenaars uit de Renaissance. Wat Goethe doet uitroepen: ‘Was die Kultur der Natur abgewonnen habe, werde man nicht wieder fahren lassen.’

Tot slot dialogeren de twee over de sociologie en de moraal.

Nog een pikant detail. In zijn inleiding spreekt jef Last over een tragedie in een Belgisch katholiek internaat: 256 jongens werden door een pater seksueel misbruikt. Toen al stond het in de kranten!!

(AS)

---

[1] Diodore van Sicilië (1^ste eeuw  BC) over de Kelten (1^ste boek 5,32): “Hoewel ze mooie vrouwen hebben, zijn de mannen zeer weinig aan hen gehecht, terwijl ze daarentegen een buitengewone neiging vertonen voor de omgang met mannen. Uitgestrekt op beestenvellen liggen ze op de grond met aan iedere kant naast zich een kameraad met wie ze zich om beurten amuseren.’

Maskerade van Lars Saabye

Lieve lezers,

een gift :


De Deens/Noorse schrijver Lars Saabye Christensen (°1953) is (vooral in Noorwegen) bekend om zijn roman ‘De Halfbroer’.  Maskeblomstfamilien (2003) werd in het Nederlands vertaald als Maskerade en uitgegeven bij De Geus. Het verhaal gaat over de onprettige kindertijd van Adrian, wiens vader zelfmoord pleegt wanneer hij twaalf is.  Heel langzaamaan wordt een geheim ontsluierd dat Adrian met zich meedraagt.

Philippe Bonne

F1050/

AANDACHT Bis

Lieve lezers,


zoals reeds gemeld is de bib gesloten wegens renovatiewerken.  De vloer is gelegd maar de bib staat nog niet op poten (kan je dan wel zeggen van een bib?)
Het bibteam en het Roze Huis zijn druk aan het vergaderen en beraadslagen  om te toekomst van de bibliotheek  te verzekeren.  Het onmiddellijk  gevolg is  dat onze Roze bib voor onbepaalde tijd de deuren  sluit.
 Boeken kunnen nog worden binnengebracht via het secretariaat of zelfs via het café
(wel inpakken samen met je ontleenfiche graag!)

NEEN, de sluiting is  niet definitief, we laten onze lezers niet in de steek!  We mogen alleen onze kop niet in het zand steken voor de realiteit.   Het is tijd voor verandering. 

Samen tasten we de mogelijkheden af om onze bib beter te maken.  Dat kost even tijd.  Verontschuldigingen vooraf dat het allemaal niet sneller kan.

Het bewijs dat de bib niet dood en begraven is  : nog deze week stappen 2 van onze medewerkers naar de Plantijn Hogeschool te Antwerpen om de studenten van ons bestaan op de hoogte te brengen.

Blijf de ontwikkelingen volgen op ons blogje...... 

Bert, uw boekenbeheerder